FAQ    |    Mapa strony    |    Kontakt    |    Strefa klienta    |    Zarejestruj się
Strona główna > Baza wiedzy > Bezpieczne dane > Skąd się wziął i co to właściwie jest AES?

Baza wiedzy

Skąd się wziął i co to właściwie jest AES?

AES, czyli Advanced Encryption Standard sięga korzeniami do początku lat 70. Wówczas National Bureau of Standards (NBS, obecnie National Institute of Standards and Technology – NIST) rozpoczęło prace nad stworzeniem algorytmu szyfrowania, który stworzyłby standard uznany za bezpieczny. Algorytm ten miał zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa, dostępny dla wszystkich użytkowników oraz łatwy do zaadoptowania w różnego rodzaju aplikacjach. Miał być ponadto łatwy i ekonomiczny w implementacji sprzętowej. Szyfr, który spełnił te warunki, został opracowany na bazie algorytmu stworzonego na początku lat 70 przez IBM noszącego nazwę Lucipher.


Na przestrzeni lat 1976-77 DES (Data Encryption Standard – taką nazwę wprowadzono jako obowiązującą) został uznany jako oficjalny standard szyfrowania danych, opublikowana została również jego pełna specyfikacja w dokumencie FIPS PUB46. Od 1981 roku standard ten wykorzystywany był m. in. przez instytucje administracyjne, finansowe, jak również przez prywatnych użytkowników. DES należał do grupy symetrycznych szyfrów blokowych. Operował na 64-bitowej wielkości bloku oraz 64-bitowej długości klucza. Jednakże efektywna długość generowanego klucza wynosiła 56 bitów. Pozwalało to na uzyskanie 2⁵⁶ możliwych kluczy. Standard ten był wielokrotnie recertyfikowany, jednak już od połowy lat 80 wiadomo było, że może on być wkrótce złamany. W 1998 roku dokonała tego grupa Electronic Foundation Frontier, która kosztem 250 tys. dolarów zbudowała maszynę, która łamała szyfr w trzy dni. Udowodniono ponadto, że przy większym nakładzie finansowym możliwe jest znacznie szybsze złamanie szyfru. Rozwiązaniem tymczasowym okazał się standard 3-DES, umożliwiający trzykrotne szyfrowanie bloku tekstu jawnego, przy użyciu trzech różnych kluczy lub szyfrowanie przy użyciu dwóch różnych kluczy.


W 1997 roku NIST ogłosił rozpoczęcie poszukiwania następcy DES. Szyfr, którego poszukiwano, miał należeć do grupy blokowych szyfrów symetrycznych, ponadto jego projekt miał zakładać możliwość rozszerzenia długości klucza, w razie takiej potrzeby. Miał on również być łatwy do implementacji zarówno sprzętowej, jaki i programowej. W pierwszej turze zgłoszono 15 algorytmów, w następnej liczba ta została zredukowana do 5. Były to Mars, Serpent, Twofish, RC6 i Rijndael. Twórcami tego ostatniego byli Joan Daemen i Vincent Rijmen. Na tych pięciu finałowych algorytmach przeprowadzono szereg badań, takich jak np.: pomiary szybkości w poszczególnych implementacjach, kryptoanaliz określających bezpieczeństwo.


W toku testów i badań wyłoniono zwycięzcę. Został nim Rijndael, stając się nowym standardem szyfrowania, występujący odtąd pod nazwą AES. Rijndael jest symetrycznym szyfrem blokowym. Może on pracować z kluczami długości 128, 192 jak i 256 bitów. Długości klucza można wyrazić jako NK będąca liczbą 32 bitowych słów tworzących klucz. Dla długości 128 bitów NK=4, dla 192 bitów NK=6. Jeśli chodzi o wielkość bloku to może on pracować na bloku o długości 128, 192, jak i 256 bitów. Długości bloku można wyrazić jako NB będąca liczbą 32 bitowych słów tworzących blok. Dla długości 128 bitów NB=4, dla 192 bitów NB=6.


Standard AES, nadal pozostaje nie złamany. Nie znaczy to, że nie są podejmowane na niego ataki. Do tej pory nie zakończyły się one jednak powodzeniem, dzięki czemu standard AES nadal pozostaje bezpieczny w użytkowaniu.



Aktualności

Zobacz także

Poznaj BitBank

list więcej

Zalety programu

list więcej

Kup teraz

list więcej

1 minuta dla bezpieczeństwa Twoich danych

1. Zarejestruj się


Wypróbuj darmowe

konto:

Już teraz możesz się cieszyć

własną kopią bezpieczeństwa


Blog

W związku z rosnącym poziomem informatyzacji, również w księgowości warto przyjrzeć się wybranym aspektom prawnym, regulującym postępowanie z dokumentacją...
O programie
Wypróbuj darmowe konto
Blog eksperta